De lekkerste manier om iets goeds te doen

Stilstaan en vooruitgang

06 juni 2017
Stilstaan en vooruitgang

Zon en regen, wolken en mist wisselen elkaar af. Een groepje theepluksters licht op in de frisgroene heuvels en er klinkt een gezellig gekwebbel. Ondertussen doen hun handen behendig het werk. Onder hun beschermende kleding piepen hier en daar de felle kleuren van hun sari uit. Ik ben drie dagen op bezoek bij Greenfield Tea Estate in Sri Lanka, waar de groene en zwarte thee voor onze nieuwe theesmaken vandaan komt. We spreken er met pluksters en medewerksters. Sterke vrouwen met een duidelijk idee over vooruitgang voor hun families en kinderen.

Katrien Kloos, Communicatieadviseur Fair Trade Original - Terwijl man en zoon ons opwachten op de grote houten bank in de woonkamer, zet theeplukster Vettivel thee in de keuken en maakt hapjes die niet zouden misstaan in een healthy lunchroom in Amsterdam: balletjes gemaakt met kokos, gepofte granen en geroosterde noten. “Plain tea, no sugar”, probeer ik nog. Maar ik zwicht al snel voor de thee met suiker en oplosmelk zoals de pluksters ‘m drinken. Het smaakt hier heerlijk, helemaal als je met eigen ogen ziet met hoeveel zorg alles bereid wordt.

We helpen elkaar
Vettivel werkt al meer dan dertig jaar voor Greenfield Tea Estate. Haar man Govindan is supervisor in de theefabriek. Van de vier zonen woont alleen de jongste Krisnakumar nog thuis. Hij volgt met behulp van de fairtrade opbrengst een opleiding tot leraar Engels in de nabijgelegen stad Batticaloa.

Vettivel staat elke dag om vier uur op. Tien tot twintig minuten bidt ze dan voor hun kleine huisaltaar. "Daarna maak ik het huis schoon en bereid ik ontbijt en lunch voor Krisnakumar die om zes uur de deur uitgaat. Om half acht loop ik naar de plek op de hellingen waar we de thee gaan plukken. Een flinke klim van ongeveer 20 minuten. Ik vind het altijd weer gezellig om de andere theepluksters daar te ontmoeten. De sfeer is goed. We praten over het huishouden en onze kinderen en we helpen elkaar als er iemand iets nodig heeft."

Scholing
Naast haar werk is Vettivel lid van het comité dat bepaalt ze wat er met de fairtrade opbrengst wordt gedaan. “Het is goed om met elkaar te discussiëren over wat we met het geld gaan doen, voor wie en wanneer. Ik zet me vooral in voor goede scholing van onze kinderen. Ook persoonlijk brengt het me verder. Ik leer plannen en vergaderen, kan me beter verplaatsen in een ander en zie meerdere perspectieven.” Zoon Krisnakumar schudt goedkeurend zijn hoofd.

Computerles
’s Middags gaan we met Vettival mee naar een vergadering van het comité. Opnieuw een hartverwarmend welkom: twee vrouwen brengen met gekleurd poeder een tikka aan tussen onze wenkbrauwen en binnen steken we kaarsjes aan bij een klein altaar. Aan de muur hangen grote posters met de jaarplannen. In 2016 is de fairtrade opbrengst besteed aan schoolboeken en schoolspullen. Zes talentvolle jongeren kregen een studiebeurs voor de universiteit en alle 153 huishoudens op de Estate hebben energiezuinige ledlampen voor in hun huis ontvangen. In 2017 is het bedrag voor onderwijs verdubbeld. En kregen alle huishoudens een gasfornuis met gasfles. Zo nu en dan stapt een van de vrouwen naar voren omdat ze beslist iets wil zeggen.

Op weg naar computerles op de computers van de theefabriek.

"We vinden het belangrijk dat kinderen op jonge leeftijd al wennen aan computers. Van het fairtrade geld gaan we daarom twee extra computers aanschaffen. Dan hoeven de kinderen minder lang te wachten voordat ze aan de beurt zijn." Een ander groepje vrouwen laat de nieuwe metalen thermoskannen zien voor de pluksters om mee te nemen in de theevelden. “De plastic exemplaren zijn afgekeurd. In de metalen kannen blijft de thee de hele dag warm.”

Ook gezondheid staat hoog op de agenda. Iedereen krijgt een medische check-up van onder meer ogen, oren en bloeddruk. En alle medewerkers worden voorgelicht over ergonomisch tillen en gezonde voeding. Plagend vraag ik of ze ook minder suiker in hun thee doen in 2017. Hoeveel suiker gebruiken ze? Eén schepje… twee… drie… vier? Giechelend steken ze hun vinger op. Wat een vrolijke, eerlijke, zoete dames.

Mee naar huis
Later die dag in de theevelden zie ik nog iets moois. Als de pluksters na hun theepauze hun eet- en drinkspulletjes weer hebben weggestopt en het veld instappen, staan ze even roerloos stil voor de theestruiken. Ze vouwen hun handpalmen voor hun hart, maken een kusbeweging en brengen hun handen naar de struik. Ze tonen dankbaarheid voor wat de natuur hun geeft. Dit neem ik mee naar huis. Voordat ik een slokje neem van mijn thee, sta ik even stil bij de oorsprong. Met een warm hart voor de makers.

Meer over de medewerkers en pluksters van Greenfield tea Estate lees je op www.nicecupoftea.nl 

trefwoorden

Reageren

Telen voor Aziatische producten is niet altijd makkelijk overzicht Update! over Azië